jbidea's profilebeware expire datePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
December 16 25ชีวิตลิขิตเอง (Life Designer)
อัลบั้ม: X-Track 8
ศิลปิน : ธงไชย แมคอินไตย์ ดู เนื้อเพลง ทุกเพลงของ เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์
ก่อนเคยเชื่อในลิขิตฟ้าดิน ปล่อยชีวิตไปตามโชคชะตา แต่ฝันไม่เคยถึงฝั่ง ผิดหวังในใจเรื่อยมา เพราะฟ้าไม่มีหัวใจ
จะเลวหรือดี มันอยู่ที่คน จะมีหรือจน มันอยู่ที่ใจ ดินฟ้าไม่เคยลิขิต
ชีวิตจะเป็นเช่นไร อย่าเลยอย่าถามฟ้า ปีนไปให้สูงที่สุด อย่างที่คิดฝันไว้กับใจ
จะยากเย็นเท่าไร บอกใจว่าจะไม่กลัว ไม่รอให้ฟ้าดินลิขิต ไม่ปล่อยให้ชีวิตผ่านไป
ไม่ว่าจะสูงจะไกลเท่าไหร่ บอกใจว่าจะไม่กลัว ไม่ยอมให้ฟ้าหรือใครลิขิต อยากมีชีวิตที่ใฝ่ฝัน (ที่ใฝ่ฝัน)
ตั้งแต่วันนี้ นี่คือชีวิต ลิขิตของเราเปรียบชีวิตเป็นดังบทละคร จะยอมให้ใครเขียนบทของเรา ชีวิตจะเป็นเช่นไร ก็ขอให้เป็นเพราะเรา
เรื่องราวที่เราต้องเขียน.... ------------------------------------------------------------------------------------
ช่วงนี้กำลังอินกับเพลงนี้
ถึงเพลงมันจะออกมานานแล้วก็เถอะ แต่พอดีเพิ่งจะได้ฟัง เพราะเพื่อนร่วมงานคนข้างๆ ดันเปิดขึ้นมา ฟังแล้วฮึกเหิมเป็นบ้า... ตอนนี้มุ่งมั่นปราถนาว่า
จะกลับมาทำอะไรอย่างที่ควรจะทำซักที เพราะบอกกันตรงๆ เลย ชักไม่มีความสุขในงานประจำที่ทำอยู่จริงๆ ตอนแรกบอกมารดา ว่าจะไปเรียนโทละนะ...
มารดามีสีหน้าดีใจอย่างเห็นได้ชัด แต่หลังจากกดเครื่องคิดเลขไปมา... ถ้าใช้ตังค์ขนาดนั้น
ตูไปเสียเงินหาความรู้เติมในสิ่งที่ขาด เพื่อลุกขึ้นมาทำอะไรของตัวเองดีกว่ามั้ง พอมารดาได้ฟัง..ก็อึ้งๆไปนิด
ก็เกลี้ยกล่อมจนยอมเข้าใจจนได้ ตอนนี้กลับมาชิมลางขายของหลอกเด็ก
ขายของสำหรับผู้ใหญ่หัวใจเด็กดู หลังจากมี domain ว่างๆ ที่กะว่าจะทำโปรเจ็คกับคนคุ้นๆใก้ลๆ ตัว ซึ่งต่างคนมัวแต่ทำโน่นนี่นั่น จนไม่ได้ปั้นอะไรเป็นชิ้นเป็นอันซักที ตั้ง 2 ปีนะนั่น... พอกลับมาชิมลาง..
ดูแววมันก็น่าจะพอไปได้ ถึงมันจะไม่ได้เป้นกอบเป็นกำอะไรก็เถอะ แต่ดีกว่าเอาเงินไปฝากแบงค์ก็แล้วกัน พอเริ่มทำไป ดีใจไป กลุ้มใจไป
ก็จะได้ยินหนึ่คำถามจากเพื่อนร่วมงานโต๊ใกล้ๆ คือถามแกมบ่น ขึ้นมาว่า อยากทำอะไรนอกจากงานประจำ...ควรจะทำอะไรดี ไม่ใช่ว่าจะดูถูกอะไรกันหรอกนะครับ
แต่บางทีการศึกษาประเทศไทย ไม่ค่อยช่วยสร้างเสริมให้มนุษย์เรียนรู้ แบบมีจินตนาการควบคู่ไปด้วยกระมัง ผมว่าความคิดแบบนี้มันกลับหัวน่ะ
มันต้องคิดจากตัวเองก่อน ว่าตัวเองอยากทำอะไร ตัวเองชอบอะไร ทำอะไรได้ แล้วค่อยถามตัวเองต่อไปว่า ถ้าจะทำ..มันต้องทำยังไง มีความเป็นได้มาน้อยแค่ไหน มีใครทำอยู่บ้าง เรา / คนอื่นๆ มีจุดอ่อน จุดแข็งยังไงๆ และบลาๆๆๆ ซึ่งมันมีสอนอยู่ทั้งนั้นแหล่ะ
แต่เขาไม่ได้สอนว่า จะลุกขึ้นมาทำอะไร ให้ถามตัวเองก่อนเสมอ... นี่คนคุ้นๆ ใกล้ๆ ตัว
ก็ผุด..โปรเจ็คมาอีกตังนึงแล้ว o_0"
เดี๋ยวต้องลองถามดูว่า ค้นข้อมูลความเป็นไปได้น่ะ...หาไปถึงไหนแล้ว
บางทีก็อยากสะกิดๆเหมือนกัน ไอ้ความสามารถที่อยู่ในตัวน่ะ ทำไมไม่ปั้นออกมาก จะคิดมองหาอะไรที่มันไกลตัวทำม๊ายยย ห๊าาาาา!!! ป.ล.
1.อ่านกระทู้ ป.ต.ท ในห้อง สินธร pantip.com แล้วหงุดหงิดใจ
ไม่น้อยไปกว่าอ่านข่าว พปช. และลุงชมพู่
2. เบื่อพวกเผาป่าล่าหนู แบบ ngo ที่ชิ่อรสนา (ngo = โง่)
แล้วที่เสนอหน้าไปอยู่ในคณะกรรมการของ mcot หมายความว่ายังไงวะครับนั่น ขอบคุณที่ศาลตัดสินแบบหาทางลงได้สวยสุดๆ 3. เบื่อ manager ที่ลงข่าวชี้นำแบบที่ตัวอยากให้เป็น
4. เบื่อพวกอวดภูมิแต่ไม่มีความรู้
หรือหยิบข้อมูลมาโชว์เฉพาะอันที่เข้ากับเหตุผลของตัวแล้วตะโกนเย้วๆ
ลืมตาขึ้นมา ก็เจอทุกอย่างที่เป็นธุรกิจแล้ว.... หัดวิเคราะห์อะไรในความเป็นจริงบ้าง 5. เมื่อไหร่ประเทศไทยจะใส่เรื่องการเงิน การลงทุนเพื้นฐานเข้าไปในหลักสูตรมัธยมขึ้นมาซักทีเนี่ย
6. เบื่อคำพูดที่ว่า คนจนเล่นหวย คนรวยเล่นหุ้น...ของคนเล่น net บางพวก
โอ้ย ไปอยู่ไหนกันมาวะครับนั่น
การลงทุนผ่านกองทุนรวม...มันเริ่มที่ 2000-5000 บาท ขั้นต่ำครับโว้ยยยยย ผมตอบอย่างไม่อายเลย
ว่าตัวเองก็เริ่มมาจากเงิน แค่ 5000 เหมือนกัน ตอนแรกจะเริ่มจาก 2000 แล้วด้วยซ้ำ
เงินจำนวนนี้..
ไม่ได้แพงกว่าจำนวนที่แทงหวยกันต่อปีเล้ยยย
ช่วยเปิดกะโหลกกะลาออกมากันได้แล้ว อย่าเอาแต่ด่ากันอย่างเดียว 7. เบื่อพวกที่เห็นเกม เป็นสิ่งมอมเมาไร้สาระ
แต่ประเทศอื่นเขาใช้เกม อนิเมชั่น หาเงินสร้างชสติ สร้างธุรกิจกันไปถึงไหนๆ ทำไมเราต้องอิมพอร์ทคอนเทนต์เข้ามา แล้วทำหน้าตื่นเต้นกันด้วย (เคยไปทะเลาะเรื่องนี้ กันในห้องสินธรมา) December 02 24เมื่วานไปเดิน mortor expo 2007 มา
ก็ถือว่าเป็นงานส่งท้ายปลายปีที่ยิ่งใหญ่ตามปรกติ ปีนี้เป็นครั้งแรกที่ได้ไปเดินเหมือนคนทั่วไป คือไม่ได้เดินไปถ่ายรูปจากนี้นี้มาลงเว็บ ก็ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ต่างออกไปคือไม่ต้องวิ่งไล่บันทุกบูธ สิ่งที่อยากดูก็ได้ดูไปแล้วคือ proton รถแห่งชาติมาเลเซีย อยากรู้จริงๆว่าโปรดักชั่นมันจะขนาดนไหน ดูๆไปอย่างถี่ถ้วนแล้ว..คบกับรถญี่ปุ่นต่อไปเถอะครับ ข้างนอกพอไหว สเปคน่าสนใจ ราคาค่อนข้างเร้าใจ แต่ข้างในนี่สิ ซื้อรถมาขัยนะครับ ไม่ใช่จับเลโก้มาติดล้อ... ส่วนรถมือ 2 แบบผ่านการรับรองมาแล้ว เป็นที่น่าสนใจสำหรับผมอย่างมาก
เพราะราคาน้ำมันแพงบ้าเลือด จะเดือดร้อนซื้อรถมือหนึ่งก็จะกะไร แต่จะให้ไปสุ่มเสี่ยงซื้อมือ 2 โดยความรู้เท่าเจี๊ยวมด
ก็สงสารตัวเองจะอดมื้อกินมื้อหนักว่าเดิม เวลาเสียค่าวิชาความโง่
ถ้าไม่บอก ไม่รู้เลยะครับ...ว่านั่นน่ะมือ 2 การมาเดินในฐานะคนดูทำให้รู้ในมุมอื่นๆมากกว่าเดิมว่า - บุคคลสวยๆงามๆ ไม่ได้มีแค่พริตตี้ เซลล์ที่ยืนขายบางบูธ ความงามไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเล้ย - ในบูธย่อยๆ แต่ขายของแพงๆก็มีช้างเผือกอยู่ - ถ้าชอบแบบเน้นปริมาณ..ความสวยเป็นเรื่องรอง บางบูธก็มีชูตรงนี้มาเป็นจุดขาย...แถมคนยังชอบซะอีก - งานแสดงเครื่องเสียงด้านนอก ต้องรอให้มืดเท่านั้น แถมได้บรรยากาศบ้านทุ่งมาก ถ้าข้างในคืองานรวมรวมพริตตี้หัวแถว ทั่วฟ้าเมืองไทย ไอ้งานของนอกเนี่ย คืองานรวมโคโยตี้ดีๆ นี่เอง จะเอาเน้นปริมาณ หรือเน้นคุณภาพก็พอมี แบบที่ใสๆ ซนๆแบบที่เจอในเว็บ ก็มีมาเป้นโคโยตี้กับเขาด้วย แถมบางคนเซอร์วิสคนดูกันกระจาย อยากมุมไหน หนูจัดให้ค่ะพี่ แถมมีส่งจูบมาทางกระผมเสียงดังจ๊วบ...ทรุดฮวบกันไป แต่ที่เห้นแล้วรู้สึกตะหงิดๆคือ พี่ท่านเล่นถ่ายกันแต่นมโคโยตี้...ตูจะบ้าตาย เห็นงานเป็นลม เห็นนมล่ะสู้ตาย ไปดูรูปกันต่อที่นี่ครับ http://jetboat.spaces.live.com/photos/cns!874D2047B34D26BA!809/ |
|
|
