เหตุผลดีๆ ที่คุณควรจะเสียเงินเรียนวิชาคอมพิวเตอร์

มากกว่านั่งเรียนด้วยเอง

 

1. หนังสือราคา 199-300 กว่าบาท  แต่ค่าเรียน 2000 บาทขึ้นไป

ค่าของเงินทำให้ความงกในเงินมันต่างกัน

ด้วยความงกในตัวเงินเลยทำให้เรารู้สึกว่า

ถ้าโดดเรียนแล้วมันเสียดายตังค์โดยใช่เหตุ

ก็เลยต้องลากสังขารไปเรียนมันซะ

ขณะที่หนังสือมาอ่านวันหลังได้

ผมเลยมีหนังสือสอนคอมเป็นตั้งๆอยู่ที่บ้าน

 

2. คนที่สอนคอมคุณนั้น เขามาแบบตัวเป็นๆ

ไม่ได้มาเป็นซีดีแผ่นๆ 

ไม่ได้มาแค่ในจอประหนึ่งว่านั่งดูตู้ปลา

สงสัยอะไรก็ถามมันตรงนั้น

 

3. พวกเก่งเทพหลายคนมักรับงานสอนด้วย..

อย่างน้อยก็ช่วยให้เรามีคอนเน็คชั่นเพิ่มอีกทางนึง

ผมคงไมได้เจอพี่ปุ้ม ตาวัน

ไม่ได้เจอพี่ต้น แมคอินทอช 

ไมได้เจอพี่ ป๊อก ซาวด์เอนจิเนียร์คอนเสิร์ตดังๆในบ้านเราแน่ๆ

ถ้านั่งแช่อ่านคู่มือซาวด์เอนจิเนียร์แต่อยู่ที่บ้าน

 

นี่อาจารย์สอนร้องเพลงผม

ให้ผมเป็นนายหน้าหางานให้แกอยู่

แล้วหักเปอร์เซ็นต์กัน ฮ่าๆ

 

4. ในคลาสเรียนคอมยิ่งเรียนนานไปยิ่งกำไร

เพราะที่ไอ้ที่แห่กันมาต้นคาบ

มันจะค่อยๆหายไปหลังผ่านคลาสไป 2-3 คลาส

 

5. ที่เรียนดีๆ จะมีใบประกาศให้คุณไปติดฝาบ้าน

เอาไปใส่ resume ก็เท่ เก๋ เลิศ...

 

ป.ล. 1

 

ตอนนี้กำลังเห่อของเล่นใหม่อยู่

เข้าไปดูกันก่อนที่ http://live.yahoo.com

ว่างๆจะเขียนแนะนำว่ามันทำไรได้บ้าง

ไอ้กรอบๆข้างนี่ก็ใช้เอนจิ้นตัวนี้

 

เมื่อวานแอบบ่นกับเพื่อน

ทำไมสมัยชั้นกับแกทำถ่ายทอดสดออนไลน์

มันไม่ทำง่ายๆ แบบนี้มั่งวะ !

 

ป.ล. 2

 

แอบเหนื่อยใจ..ไม่นิดหน่อย

เวลาเพื่อนๆอยากได้โน่น นี่นั่น เกี่ยวกับเว็บ

จริงๆมันไม่ผิดหรอก

เพราะเขามองในฐานะ "user"

 

แต่ในฐานะคนทำนี่

อยากบอกจริงๆว่า

ข้าพเจ้าอยากทำเว็บให้มันครบๆ ดีๆ กับเค้าเหมือนกัน

เพราะตัวเองก็พวกเกาะเทรนด์เหมือนกัน

แต่มันต้องใช้คน เหมือนจัดทีมบอลซะทีมนึงนี่แหล่ะ 

เลยรู้สึกผิดทุกครั้ง ที่ได้ฟังคำขอ T_T

 

แอบนึกถึงโปเจ็คถ่ายทอดออนไลน์ครั้งล่าสุด..นี่มันดรีมทีมชัดๆ

แต่มันก็คือฝันดีที่ผ่านไปซะละ T_T

 

ป.ล. 3

 

เพราะเหตุผลข้างบน

หลายครั้งที่มานั่งนึกว่า

คิดถูกป่าววะตู...เดินบนพรมดีๆ

ดันอยากลงมาเดินบนทางลูกรังซะงั้น..

 

ป.ล. 4

 

แอบนึกเพลงสากลเพลงนึง

ที่มันบอกนัยๆ ว่า

ตูไม่ใช่ซุปเปอร์แมนน ที่จะทำได้ทุกอย่าง

 

ป.ล. 5

 

ตั้งแต่คอมพิวเตอร์ถูกเข้าโปรแกรม  matrix

เหมือนโดนตัดมือ ตัดเท้า พิกล

แผนกที่ต้องอัพเดทตามโลกสุดๆ

แต่ทุกอย่างต้องผ่านการพิจารณา และขออนุญาต

 

โลกนี้ไม่ได้หมุนตามเม็มโม่นะเว้ยเฮ้ยยยยย!!! 

ข้ออ้างกลางกองงานที่จ่อคอย
ที่มักใช้เสมอๆ ในที่ทำงาน
คือ การเปิดเว็บใหม่ๆ เพื่อดูว่าเค้าไปถึงไหน

 

ยิ่งดูก็ยิ่งแบบ
โอย...ชิบหายแล้วกรู
ผมแอบสบถดังๆอยู่ในหัว
ถ้างานเขียนเรื่องโมบายล์เว็บ
ตูก็หนึ่งในตองอูเว้ย
แต่พองานอินเตอร์เน็ต โปรดัคชั่นเนี่ย
กลับมองเห็นตัวเองตกคลื่น cyber อยู่รำไร

 

ผมไต่มาจากสายเว็บคอนเทนต์น่ะครับ
เทรนด์อะไรมาน่ะ..ได้เล่นหมด ลองหมด
แต่ให้ลงไปสร้างโปรดักชั่นเองคงไม่ไหว

 

หลังจากเพียรพยายามตัวเองจนอ่อนใจหลายปี
สงสัยต้องไปเสียเงินเรียน
ครับพรุ่งนี้ ผมจะกลับไปเป็นนักเรียนอีกรอบ
แถวๆ อนุเสาวรีย์นี่แหล่ะ..6 โมงถึง 3 ทุ่ม
จะไปรอดถึงฝั่งมั้ยเนี่ย

 

ปล.

1. งานแถลง...กรณี kapook.com อันโด่งดัง จาก www.duocore.tv
(ฟังแล้ว..ไม่ปลื้ม)

 

2. ฟังความอีกข้างมั่ง
http://www.pittaya.com/2008/03/22/talk-with-kapook/
http://www.eblogbiz.com/2008/03/action-from-google-if-you-report-xxxkapookcom.html

 

(อ่านแล้ว..พวกนายเจ๋งว่ะ)

 

3. ถ้าชอบบล๊อคการ์ตูนๆ ให้เข้าที่นี่..เสียดได้เจ็บมาก
http://www.roigoo.com/index.php

 

4. อีกมุมนึง ของผูเสียสละ ที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
http://iannnnn.com/2008/547

เมื่อสายๆวานนี้
ผมเพิ่งมีโอกาสคลิ๊กกลับไปที่บ้านเก่าอย่าง www.storythai.com
เพื่อดูความเปลี่ยนแปลงซักหน่อย
หลังจาก 9korn ผู้ดูแลเว็บได้ให้เกียรติ
ชวนผมไปร่วมแชร์ไอเดียกับการเปลี่ยนแปลงเว็บ
ในฐานะฟอซซิลของเว็บ ฮ่าๆ
 
จากตอนนั้นถึงเมื่อวานนี้ก้นานพอตัวอยู่
พอคลิ๊กเข้าไปก็เออ...
เจอความเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลย
ก็ถือว่าเป็นไปในทางที่ดี (ในแง่โปรดัคชั่น)

 

แต่ในแง่ของคนนี่สิ
ลองอ่านลิงค์นี้ดู
http://9korn.storythai.com/200802/entry-244

 

อ่านจบแล้วก็พยักหัวเห็นด้วยหงึกๆ 2 ที
จริงที่สุดเลยว่ะน้องเอ๊ย...

 

ผมอาจจะเป็นคนที่ผ่านช่วงพีค
ของการเขียนบันทึกออนไลน์แล้วมั้ง

 

พอวันนึง อายุมาถึงจุดๆนึง
เลยไม่ค่อยนึกครึ้มๆ
ที่จะเห็นดีเห็นงามกกับกับพฤติกรรมการล่าแต้ม แอดเพื่อน
แต่งหน้าเว็บให้อลังการล้านแปด
ที่ทำกันซะให้เลอะเปื้อนเกลื่อนไปหมด

 

จริงๆ value มันอยู่ที่ตัวเราเขียนอะไรลงไปต่างหาก
หน้ากาก หรืออื่นๆมันแค่..ออฟชั่นน่ะ
ผมมามีอาชีพที่ 2 คือเขียนหนังสือ เขียนคอลัมน์
ส่วนหนึ่งก็เพราะการฝึกปรือจากการเขียนบันทึกออนไลน์เนี่ยล่ะ

 

ตอนนี้ผมเอง

ก็ไม่คาดหวังเลยแม้แต่นิดเดียว
ว่าการเขียนบันทึกออนไลน์ในวันหน้า
มันจะกลับมาเป็นเหมือนวันก่อน
คือการที่ทุกคนจะมีลายเซ็นต์ของตัวเอง
ในวันที่ทุกอย่างอยู่ในวัฒนธรรมแดกด่วน

 

ขอแค่รู้ว่า..คุณควรจะโฟกัสอะไรในพื้นที่เล็กของๆคุณ
และทำให้มันมีผลอันเป็นบวกในออฟไลน์ได้...นั่นก็จะยิ่งดี

 

อย่าบอกว่าทำกันไม่ได้..ก็ผมน่ะทำมาแล้ว

  

 

เพราะ MV เพลง Low ของ Florida ft. T-Pain ตัวเดียวแท้ๆ

ที่ดึงดูดเรียกให้ผมเข้าไปดูตัวอย่างหนัง step up 2 : the street

 

และเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมต้องไปเสียเงินลงทะเยีนวิชากราฟฟิคแถวๆ อนุเสาวรีย์

ก็เลยไม่รีรอก็ได้เสียเงินไปดูจนได้

เรื่องย่ออ่านที่นี่

 

โอเค๊..มันไม่ใช่หนังเริ่องเรื่องแรกที่เอาความเป็น street dance มาเป็นจุดขายหรอก

แต่มันเป็นหนัง street dance ที่ดูสนุก

มันสนุกด้วยโปรดักชั่นที่คัดเอาซีนการเต้นมาโชว์แบบเน้นๆเลย

เรื่องบท และพล๊อตก็ดูจะเป็นเรื่องรองๆลงมา

 

ชนิดที่ว่าหนังเปิดฉากมา ได้ 15 นาที ก็พอจะเดาที่เหลือต่อได้

ว่าฉากต่อไปตัวเอกจะพบอะไร จะเจออุปสรรคไหน แม้กระทั่งจะจบยังไง

ฉะนั้นไม่เหมาะกับการเอาสมอง

ไปประมวลเรื่องความหนาแน่นของบทภาพยนต์ด้วยประการทั้งปวง

 

ดูจบแล้วแอบนึกถึงสมัยเรียนอยู่นิดๆ

ที่เพื่อนชอบด่าเวลาซ้อมเต้น ว่ามึงกำลังเล่นกายกรรมกันอยู่รึไง

แถมขึ้นเวทีโชว์เต้น ด้วยชุดประหนึ่งแดนเซอร์พี่ J jetrin -_-"

ไม่กล้าเอารูปเก่าๆมาดูเล้ยจริงๆ...พีบผ่าสิ

 

หนังมันทำให้ผมยังคงชอบวัฒนธรรม street dance อยู่

(บ่อยครั้งที่ผมไปปยืนดู b-boy บน bts ทั้งชุดทำงาน

คือมันเป็นวัฒนธรรมที่วัดกันที่ skill

ไม่ได้บ้าประโคมตัวด้วยของออฟชั่นแรงๆ

แบบ street fashion บางคน บางกลุ่มที่กำลังหลอกตัวเอง และคนอื่นๆ

 

ว่ามันคือแฟชั่นสำหรับเดินถนน ใช้ถูกแพง ผสมกัน

แต่วัดกันจริงๆนั้น ไอ้ที่ประโคมมาราคาเกินข้าวไปทั้งเกวียน

และมูลค่าการขายเกินมูลค่าต้นทุนการผลิตไปอักโข...

 

ดูเรื่องนี้จบไป เห็น ubc จะเอาเรื่องนี้มาฉาย

นี่ก็น่าดูเหมือนกัน

 

ทิ้ง  trailer ไว้ดีกว่า เผื่อจะกระตุ้นต่อมอยากดูให้คนอื่นๆบ้าง 

 

สรุปง่ายๆคือ

step up 2...หนังเต้นกันมันโคตร นางเอกปอดบวมทั้งเรื่อง

ไปดูเถอะ ถ้าอยากดูฉากเต้นมันๆ กันค่อนเรื่อง

 

 

   

เมื่อวานมีเหตุต้องเข้าไปยัง สน. วิภาวดี

ด้วยเหตุอันเนื่องมาจาก ขับรถดี มีมารยาทไปนิดนึง

ถึงได้เลี้ยวพลาดเลนไป จนได้ไปจ๊ะเอ๋กับตำรวจ...

 

ซึ่งวันธรรมดา

ผมไม่เคยเจอพี่แกมาเล่นซ่อนแอบแบบนี้เลยนะ

เลยได้ใบประกาศคาดโทษให้ไปชำระค่าปรับตามระเบียบ

(ผมโดน อยู่ สน. เดียวเลยเนี่ย)

 

แต่พอดีไปซะค่ำเลย..

เพราะมัวแต่ไปให้สัมภาษณ์กับก้อนก๊วนเฉลิมไทย pantip

เวรเอ๊ย...เค้าปิดรับใบสั่งตอน 18.00 น.

 

ขอหน่อยเหอะตำรวจ สน. นี้ กวนตีนอีกแล้วครับท่าน

บอกเวลาเฉยๆมาก็ได้  ดันสำทับมาว่า

น้องมาจ่ายเวลานี้

เขาปิดรับไปแล้ว ตอน 6 โมงเย็น

ถ้ามาวันธรรมดาตอน 5 โมง

เพราะเขาตัดยอดวันต่อวัน

 

ถ้าเปิดรับทั้งวันทั้งคืน

คนรับไม่ต้องหลับต้องนอนเลยเรอะ

 

แล้วตอนทะลึ่งมาเล่นซ่อนแอบล่ะพี่..พี่เลือกเวลาเหรอ ?

 

เอาเถอะเลอะเทอะมานอกประเด็นมาเยอะละ

ตอนที่จอดรถ

ผมก็เจอซากรถชนยับอยู่คันนึง

เห็นแล้วสงสารคนขับ สงสารรถไปด้วยในตัว

 

 

มันคือซาก  nissan nx รถรุ่นโปรดที่ผมโคตรอยากขับ...มาก

เอาวะ...มาจ่ายอีกรอบพรุ่งนี้ก็ได้

 

 

 

พอขับรถมาถึงตอนเช้า

เฮ้ย...ไอ้ลานจอดรถที่มันว่างโล่งโคตรทำไมวันนี้มันแน่นจัง

พอเลี้ยวรถเข้าไปผมถึงได้คำตอบ

 

คืนเดียวมันมีรถโดนชนพังยับทีเดียว 3 คันเลยรึ

 

 

คันแรกเป็น แท๊กซี่ครับ...ไส้ไหลออกมาเป็น 3 k

 

 

 

 

คันที่ 2 กระบะอีซูซู รุ่นเปิดท้ายขายกับข้าว....ซึ่งคันนี้ก็เปิดท้ายขายกับข้าวจริงๆ
ชนกันแบบเบาะๆ

 

เดี๋ยวมาดูคันนี้ครับ.....

 

 

 

 

หน้ายุบ หลังคาบุบ...กระจกแตก แหลกรอบคัน

ดูรู้เลยว่าผู้หญิงขับ...เพราะประดับด้วยคิตตี้ซะขนาดนั้น

 
เห็นแล้วชวนหดหู่แต่เช้าเลย...

ขับรถยังไง ก็ระวังๆกันบ้างนะครับ

อย่าให้พังยับจนต้องมาประดับ สน. แบบนี้

 

 

 

 

* ตอนนี้ กำลังชอบ e-magazine ของที่นี่ครับ  http://www.thaiegazine.com

 

** ตอนนี้กลับมาขายของประปราย ตอนนี้จะเป็นอุปกรณ์เกม

เจอลูกค้าดีๆก็หลายหน 

เจอลูกค้าคนไทยหัวใจ...(ละไว้ในฐานที่เข้าใจ) ก็หลายอยู่

ไม่นับพวกพูดมาก ไม่อยากซื้อไม่ว่า แต่อย่าปากมากได้มั้ยเนี่ย

บอกแพง บอกแพง..

เอ่อ ไปหามาขายให้มันได้ราคาถูกสมใจซะเองเลยดีมั้ย

 

*** ไปอ่านชะตากรรมของรุ่นน้องผม ที่เจอเรื่องคล้ายๆกัน

แบบเครียดปนขำ ได้ที่นี่