คุณมีวิธี ช่วยบอกผมสักหน่อย อยากมีวิธี
ที่จะลืมความฝันไป
มันอยู่สูงเหลือเกิน เหนื่อยใจทุกที

ยังคอยไขว่คว้า จนเกินอ่อนล้า

แต่มัน..เลิกไม่ได้หรอก
ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก
ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้
(ถึงจะอ่อนล้า ก็ต้องไขว่คว้า)

คุณคงไม่ยอม คนอย่างผมไม่ยอม ก็คงไม่ยอม
หากจะปล่อยความฝันไป แม้มันยากเท่าไหร่ ก็คงไม่ยอม

ยังคอยไขว่คว้า จนเกินอ่อนล้า

แต่มัน..เลิกไม่ได้หรอก
ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก
ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้
(ถึงจะอ่อนล้า ก็ต้องไขว่คว้า)

แต่มัน..เลิกไม่ได้หรอก
ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก
ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้
(ถึงจะอ่อนล้า ก็ต้องไขว่คว้า)

ก็มันเลิกไม่ได้ เลิกไม่ได้ ผมว่าคุณเข้าใจ
ก็มันทิ้งไม่ได้ ทิ้งไม่ได้ ฝันมันทำด้วยใจ
ก็มันแพ้ไม่ได้ แพ้ไม่ได้ แพ้ไม่ได้
แพ้ไม่ได้ หากยังหายใจ จะไม่ยอม ไม่ยอม

แต่มัน..เลิกไม่ได้หรอก
ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก
ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้
(ถึงจะอ่อนล้า ก็ต้องไขว่คว้า)

แต่มัน..เลิกไม่ได้หรอก
ลบไม่ได้หรอก ผมว่าคุณเข้าใจ
ตัดใจทิ้งไม่ได้หรอก
ท้อไม่ได้หรอก ฝันมันทำด้วยใจ
ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้
(ถึงจะอ่อนล้า ก็ต้องไขว่คว้า)

ไม่อยากแพ้ ไม่ยอม

 

----------------------------------

 

จู่ๆวันนี้...ก็นึกถึงเพลงนี้

ในนาทีที่อะไรต่อมิอะไร

เข้ามาทับถมผมเสียเหลือเกิน

ทั้งงาน และส่วนตัว....

 

ใช่...ผมไม่อยากแพ้

แม้ว่า...บางทีผมจะรู้สึกว่าตัวเอง ก็อ่อนแอเกินไป เกินกว่าจะอธิบาย

แม้ว่า...บางทีผมจะรู้สึกว่าตัวเอง ก็รู้สึกเหนื่อย เกินกว่าจะอธิบาย

 

 

ผมไม่อยากแพ้ ผมไม่ควรจะแพ้

ถึงจะอ่อนล้า...ท่องไว้ๆ 

 

ปีนี้เป้นครั้งแรกในรอบหลายๆ ปี ที่ผมีโอกากาส "เปียก" 
ตลอด 3 วันของเทศกาลสงกรานต์

 

บรรยากาศของโชคชัย 4 ของปีนี้
ไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเก่าเท่าไหร่
สำหรับ 3-4 ปีที่ผ่านมา
ที่ทั้งซอยหลายเป็นเทศกาลปล่อยผี
ถนนที่ไม่เคยแห้ง
มีแต่กรสาดแป้งกันตลอดสาย
และพร้อมจะหายตัวไปเมื่อหมดเทศกาล

 

สงกรานต์นวันแรก
ยังคงผ่านไปเหมือนทุกปี
ที่ขอนั่งนิ่งๆ หายใจทิ้งซักครึ่งวันก่อนที่จะผันตัวไปเล่นน้ำ
สิ่งที่เคยไม่ชอบใจ มันยังไม่หายไป
มีเพียงแต่ในใจที่รู้สึกชินกับมันมากขึ้น
เหลือแต่รู้สึกอยากยิงคนพวกเมาแล้วกร่างทิ้งเหมือนทุกปี

 

สงกรานต์วันที่สอง
เป็นประเพณีที่ช่วงเทศกาลปีใหม่ไทย และปีใหม่โลก
ที่จะต้องมารวมตัวกันในหมู่ญาติ
ก็ไม่ได้พลาดกันเหมือนกับทุกปี
แต่การจออกมานัดหมายในตอนเย็นนั้น
ผมต้องเผ่นออกจากบ้านตั้งแต่เที่ยง
เพราะการประคองตัวกลางสงครามน้ำนั้น..ไม่ใช่เรื่องพิศมัยแต่อย่างใด

 

โปรแกรมหลังทานข้าวกันของปีนี้
มีมติที่จะเลี้ยวซ้ายเข้าผับที่อยู่ติดกันใกล้ๆ
โคโยตี้คืออะไร คงไม่ต้องบรรยายกันให้มากความ
แต่นี่มาดูโคโยตี้วันสงกรานต์ มันคงมีดีกว่าทุกวันแน่ๆ

 

สาวน้อยในชุดอสภรณ์เดินกันให้ต็มร้าน พร้อมปืนฉีดน้ำสพายหลัง
ที่ผมรู้สึกเย็นวาบที่ข้างหลังไม่รู้เพราะน้ำที่กระเซ็น
หรือรู้สึกเย็นเวลาน้องๆ เค้าเดินผ่านก็ไม่ทราบได้
ให้สิ่งที่ดูดีมันเป็นแค่ภาพมายาในแสงไฟสลัวไปก็แล้วกัน

 

บนโต๊ะ...ถือคติเมาอย่างพอเพียง
เพราะมีเพียงเบียร์เล็กคนละขวด สองขวดที่ดวดกันข้ามคืน
โดยมีน้ำส้มคั้นของผมแซมคั่นอยู่หนึ่งเดียว

 

ชายหนุ่มอารมณ์เปลี่ยวหล่อเลี้ยงความใคร่ในตัวตน
ด้วยสายน้ำจากปลายกระปอก
หรือชายหนุ่มที่อุมดมด้วยปัจจัยก็ใช้
มันเพียงเลี้ยงดื่มเหล่าสาวโคโยตี้
เธอก็ร้อมที่จะมานั่งคุยเล่นเป็นครั้งคราว

 

โต๊ะที่ผมนั่งเป้นโต๊ะที่แห้งแล้วไปเสียหน่อย
แต่เราก็ยินดีที่จะปล่อยให้เป็นแบบนี้
เพราะในนี้มีทุกอย่างที่พร้อมจะดึงเงิน
ออกไปจากกระเป๋าของเราอยู่ตลอดเวลา...ในทันทีที่เผลอ

 

นั่งแห้งกันอยู่ได้ไม่นาน
หนึ่งในโคโยตี้ที่หมายตากัน
ก็พลันมาเต้นเบียดอยู่ที่ข้างโต๊ะ
หนั่นเนื้อเต้นอยู่ที่สีข้าง
ไม่ทำให้ผมหันไปแต่อย่างใด
เพราะเป้าหมายจริงๆ คือเพื่อนร่วมโต๊ะที่ดูมีท่าทีภูมิฐาน
พร้อมกับเสนอขายสติ๊กเกอรืสำหรับโหวตในโชว์พิเศษสำหรับค่ำคืนนี้

 

โต๊ะเราเราปฎิเสธด้วยทีท่าไมตรีกับสุภาพสตรีไป ถึงสองครั้ง
แต่ความพยายามยังมีอยู่ในรูปแบบอื่นๆ
จนเพื่อนผู้อารี ตัดใจควักไป 100 บาท
แลกกับสติ๊กเกอร์สำหรับแปะโหวตในโชว์พิเศษ
โดยมีผมนั่งหัวเราะกลั้วน้ำส้มอยู่

 

ก็ใช่ว่าใจว่าตอนที่มาเต้นสีอยู่ข้างๆ จะไม่รู้สึกอะไร
แต่รู้ตัวเองได้ในทันทีว่า
ถ้าเมื่อผมหันไปคงคงได้มีธนบัตรพัดออกไปเพื่มอีก 1 ใบแน่ๆ
การข้ามผ่านกาอาการหวามใจบ่อยๆ
คงไม่ดีกับสุขภาพทงาการเงินแน่ๆ

 

แล้วโชว์พิเศษก็มาถึง
โชว์จากทีมงานหนังสือปลุกใจเสือป่าหัวนอก
ที่ยกขบวนนางแบบมาเดินโชว์ 5 คน
ผมไม่แน่ใจว่าเพื่อนที่สอยสติ๊กเกอร์จะมือไม้สั่นหรือไม่
เพราะเรารู้กันโดยนัยของกติกาว่ามันมีว่าอย่างไร

 

ในการเดินโชว์อย่างมั่นใจของแรกแรกผ่านไปอย่างตุ๊มต่อม
ก่อนที่รอบสองจะเดินประคองกันกันออกมาด้วยฮูล่าฮูล่า
ชุดที่สามเดินมาการประคองปทุมถันอันเปล่าเปลือยด้วยท๊อปเลส โนบรา
และสติ๊กเกอร์ที่ว่านั่น คุณสามารถแปะโหวตให้สาวๆ ที่ตรงไหนก็ได้บนตัวเธอ
ย้ำว่าที่ตรงไหนก็ได้
สนนราคาความใจกล้า ถ้าอยากแปะหลายที่ ได้มองชัดๆ แปะถนัดๆมือ
ก็และมาด้วยจัดธนบัตรสำหรับสต๊กเกอร์โหวตหลายใบๆ
เแต่ผมของนั่งอยู่อย่างไม่ใกล้ไม่ไกลแบบนี้ท่าจะดีกว่า

 

หลังโชว์ท๊อปเลส โนบราผ่านไป....ความง่วงก็เข้ามาแทนที่

 

สงกรานต์วันที่สาม
ส่งท้ายสงกรานต์ผมตั้งใจว่า
จะไม่พาตัวเองไปยังเส้นทางดืบเถื่อนเปื้อนแป้งอย่างวันแรก
ผมนั่งทำกิจธุระจิปาถะอยู่จนเกือบหมดวัน
แต่ทนสิ่งที่เรียกร้องภายในใจต่อไปไม่ไหว
ใน 365 วัน มันมีวันเล่นน้ำกันอยู่วัน
ออกไปเผชิญโลกเถอะ...

 

ผมตัดสินใจอยู่พักใหญ่
ก่อนจะคว้าปืนฉีดน้ำอุลตร้าแมนเดินออกจากบ้าน

 

เป็นเรื่องที่แปลกใจสิ้นที่แถวละแวกบ้านผม
ปรกติจะมีแต่เครื่องเสียงเปิดกันดังลั่น
แต่วันนี้จะมีวงดนตรีมาเล่นกันกลางสายน้ำที่ริมถนน
ผมอดทนยืนกับความหนาวสั่นอยู่พักใหญ่ ไม่ยอมเดินออกไปไหน

 

ผมแอบนึกอยู่ในใจ
ถ้าวันยุดยาวผมคิดแต่อยู่กับบ้านนและมองโลกผ่านอินเตอร์เน็ต
ก็คงเหมือนที่กิจกรรมบางอย่างบนโลกออกไลน์
พยายามที่จะหยิบมุมยื่นความเปียกปอน
อันเป็นแบบประสบการณ์จอมปลอมให้

 

อินเตอร์เน็ตให้ได้แต่ข้อมูล
ที่เหลือ...มันคือของจริง
ชีวิตที่ไม่เคยมีความเสี่ยง
มันก็การเลี้ยงตัวให้หายใจผ่านไปแค่ข้ามวัน...เท่านั้นจริงๆ

 

ปิดเครื่อง ถอดปลั๊กไฟ แล้วออกไปลุยกันดีกว่าครับ

2-3 วันมานี้

เป็นช่วงชีวิตออนไลน์ที่ผมรู้สึก "เหนื่อยใจ" ขึ้นมาอย่างมาก

นับจากเหตุการณ์คลิปจาบจ้วงที่ youtube

 

ผมไม่ใช่คนพวกแรกๆ หรอกครับที่ได้ทราบถึงเรื่องนี้

แต่พอดีผมได้ทราบจากรายการเล่าข่าว

แล้วเข้าไปหาข้อมูลเรื่องนี้

 

มันเป็นเรื่องที่น่าตลก ปน สมเพชครับ

ที่บางคนมากล่าวอ้างว่า การปิด youtube เพราะต้องการปิดหูปิดตา

โดยที่ไม่รู้เรื่องก่อนเลยว่า เขาสกัดเพราะว่าอะไร