ปีใหม่ที่ผ่านมาได้ไปจับฉลากที่ไหนกันมาบ้าง
แล้วโได้ของโดนๆกันซักกี่งานครับ ?

 

ปีใหม่นี้ผมโดนไปเบาะๆ แค่ 3 งาน
โดยงานล่าสุด ซึ่งก็น่าจะงานสุดท้ายก็เป็นงานของกลุ่ม club lerm
ที่จัดที่เดิมทุกปี ที่บ้านรุ่นน้องคนนึงในกลุ่ม

 

จับฉลากเป็นกิจกรรมที่ผมค่อนช้างชอบนะ
คือมันมันเป็นกิจกรรมที่ทำให้เราได้เห็นว่า
คนที่เรารู้จักมีรสนิยมแบบไหน
มีความตั้งใจแค่ไหน  นิสัยลึกๆเป็นยังไง
ผ่านของคนที่เอามาจับนี่แหล่ะ

 

เรื่องรสนิยมที่พูดกันยากนะครับ
...เพราะมันไม่ได้มีสอนกันในโรงเรียน
...เพราะมันค่อนข้างเกี่ยวพับพื้นฐานชีวิตในหลายๆส่วน

 

แต่เชื่อเถอะ
รสนิยมกับเงินในกระเป๋ามันคนละเรื่องนะ
เพราะส่วนใหญ่ในกติกาการจับสลาก
มักจะมีวงเงินที่ตั้งไว้แบบไม่ลำบากให้อยู่แล้ว
ทีนี้มันเหลืออยู่ที่ว่า
จะทำยังไง จะตั้งใจหาอะไรในวงเงินนั้นต่างหาก

 

เรื่องความตั้งใจนี่...
ผมค่อนข้างให้ความสำคัญนะ

 

คือจับสลากเนี่ย
มันคือการแลกของขวัญดีๆนี่เองๆ

 

คนที่เลือกของขวัญแบบใกล้ๆ ตัว
หรือเลือกของจากร้านสะดวกซื้อ
หัวไทย หัวนอกมาจับเนี่ย
ไม่รู้ว่าได้นึกถึงหน้าของคนที่ได้รับบ้างรึเปล่า
ว่าจะรู้สึกแบบไหน

 

เพื่อนผมเคยเจอเด็กๆเล่นเอาของวัตสันใต้ตึกที่ทำงานมาจับ...เวร

 

ผมเคยเจอคนเอากระเช้าซุปไก่สกัด
หรือว่าเคยเจอคนเอายาสีฟันแพ๊คใหญ่
สามารถใช้ได้ครึ่งปีมาจับมั้ยล่ะครับ

 

คนได้ที่รับนี่...เค้ายังนับญาติหลังจับได้ของพวกนี้ก็บุญแล้ว

 

จนบางที่ต้องมีรายลิสท์เลยว่า
ของสินคิ้ด 500 จำพวกนี่ห้ามเอามาจับ

 

เช่น ผ้าขนหนู ปลอกหมอน ขันสบู่ แปรง สีฟัน
ของกิน  (เหล้านี่ยกเว้นบางงาน) ห้ามเอามาเด็ดขาด
ไม่งั้นประจานยับไม่นับญาติ

 

แต่ถ้าจนปัญญาด้วยความสามารถทางการเงิน รสนิยม หรือว่าเวลาจริงๆ
เอาของกลางๆ สามัญๆ ที่ได้ใช้หน่อยก็ดี

แต่ต้องอิงพฤติกรรมกลุ่มหน่อยนะ

อย่างเมื่อวาน
มีคนเอา thumbdrive มาจับอยู่ 2 คน
ผมว่าก็ยัง เออ...เข้าท่าอยู่
อย่างน้อยใครได้ไป คงไม่ไอไปตั้งให้ฝุ่นจับแน่ๆ

 

หรือถ้าคิดว่าการจับแบบสุ่มไล่ชื่อต่อๆกันไปมันเสี่ยงนัก
จะใช้วิธีบัดดี้ก็ไม่เลวนะ

 

 คือให้จับก่อนวันงาน

ว่าใครต้องซื้อของให้ใคร
แล้วให้ทุกคนเขียนแนวๆ หรือประเภทของที่ตัวอยากได้เอาไว้
แบบนี้ก็จะเห็นความตั้งใจแบบชัดๆดี
คือเขียนบอกมาขนาดนี้ว่าอยากได้อะไร
ถ้ายังจะใส่ผ้าขนหนู โสมเกาหลี แบบนี้มีไล่เตะแน่ๆ

ส่วนตัวแล้วปีนี้ผมจับสลากมา 3 งาน
ความพอใจค่อนข้างไปทางในเกณฑ์ดี

 

- งานแรกเป็นงานของ โรงเรียนดนตรี
ผมได้กระเป๋าสะพายข้างมา 1 ใบ
ราคาค่างวดไม่สำคัญ

แต่รสนิยมคนให้นี่ก็ใช้ได้อยู่

 

- งานที่สองเป็นของที่ทำงาน 

ใช้วิธีจับแบบบัดดี้คือต้องเซอไพรซ์คนที่เราจับได้
พอดีน้องเซลล์ผู้หญิง 
เค้าซื้อนาฬิกาตั้งโต๊ะ..น่ารักแบบแนวๆน้องเค้า
แถมยิ้มหวานตามสไตล์แถมมา 1 เฮือก

 

ก็โอเค..อยู่ครับ อย่างน้อยไม่ได้มาตั้งให้ฝุ่นจับอะไร
(บางชิ้นผมจับสลากได้มา แล้วไม่กล้าหิ้วกลับบ้านละกัน)

 

ตอนนี้ไปอยู่บนโต๊ะน้องสาวผมด้วยความชอบใจเป็นอย่างยิ่ง
อย่างน้อยน้องเค้าก็ดีใจ อุตส่าห์เลือกยังได้ใช้ประโยชน์

 

ชิ้นสุดท้ายเมื่อวานนี้...

ผมจับได้ของรุ่นพี่อารมณ์ศิลป์ท่านนึง
เปิดมาไม่ผิดหวังเลยจริงๆพับผ่าสิ
แต่ถ้าน้องผู้หญิงได้ไปอาจจะมีน้ำตาร่วงกันบ้าง

 

ผมได้......
ดูกันเองที่ภาพข้างล่างนะครับ

 

 

 

หมายเหตุ : ไอ้การจับแบบสุ่มนี่

ถ้าของที่เราเอามาจับ มันเข้ารสนิยมคนได้รับก็ดีไป
แต่ถ้าไม่ใช่ก็ตัวใครมันเหมือนกันนะ

 

งานเมื่อวานผมเอา phone strap ของญี่ปุ่นแท้ๆมาจับ
เป็นน้องคิวพีในชุดโกเรนเจอร์
ซึ่งเป็นขบวนการ sentai ยุคโบราณมากๆ

 

ถือว่าเป็นโชคดี ที่ไอ้คนที่ได้เป้นผู้ชาย เลยพอจะรู้จักเจ้าตัวนี้
พอจะรู้ราคาค่างวดอยู่ซักหน่อย
เพราะพอดีมีน้องคนนึงมองมาด้วยความสงสัย

 

เอ่อ...พี่ ไอ้ชิ้นนี้ราคามันถึงเหรอ -_-"

 

ถ้าผมไม่รู้จักนิสัยน้องคนนี้
ว่าน้องมันพาซื่อ คือไม่รู้จริงๆ ถึงได้ถาม

ลองถ้าเป็นคนอื่นมาถามแบบนี้นี่
ผมคงด่าเปิดเปิงไปแล้ว โทษฐานดูถูกรสนิยม

 

ปรกติ phone strap ที่ขายบ้านเราเนี่ย มันมีหลายเกรด

 

- อย่างที่ขายทั่วไป เส้นละหลักสิบเนี่ย
ถึงจะเป็นการ์ตูนญี่ปุ่น มันเป็นงานเกรดพื้นๆจากจีนครับ
พวกนี้ดูง่าย ขายคล่อง
เพราะเก็บสี เก็บรายละเอียดไม่ชัด ราคามันถึงถูก

 

- อย่างที่ขายในแผนกของเล่นตามห้าง
เราเรียก กาชาปอง
เกรด ของวัสดุ รายละเอียด
และรูปแบบจะน่าเก็บกว่านั้นนิดนึง
ราคาจะแพงกว่าแบบแรก นิดหน่อย
ปรกติใช้วิธีหมุนไข่หรือเปิดกล่อง เปิดซองสุ่มๆแบบเอา

 

ถ้าใครจะซื้อ phone strap การ์ตูนแบบสั่วๆ นี่
ผมว่ามองพวกกาชาปองยังดีซะกว่าเลย

 

แบบที่สามคือ เกรดเอ คือ รายละเอียดพวกเส้น
พวกขอบจะเนี้ยบ จะไม่มีสีเลอะๆ จะไม่มีถลอกนิดๆ หน่อยๆ
สนนราคาก็หลักร้อยขึ้น
แต่มาขายที่เมืองไทยก็ 200 กว่าๆ จนไปถึง 400 ถึง 500 บาท
แล้วแต่ขนาดและอื่นๆ 

 

อย่างเส้นที่ผมซื้อมาจับ เส้นละ 230 บาทถ้วนครับ
ถ้าหาทางนำเข้ามาขายแบบสมเหตุสมผลได้เมื่อไหร่ล่ะ...น่าดู