เมื่อสายๆวานนี้
ผมเพิ่งมีโอกาสคลิ๊กกลับไปที่บ้านเก่าอย่าง www.storythai.com
เพื่อดูความเปลี่ยนแปลงซักหน่อย
หลังจาก 9korn ผู้ดูแลเว็บได้ให้เกียรติ
ชวนผมไปร่วมแชร์ไอเดียกับการเปลี่ยนแปลงเว็บ
ในฐานะฟอซซิลของเว็บ ฮ่าๆ
 
จากตอนนั้นถึงเมื่อวานนี้ก้นานพอตัวอยู่
พอคลิ๊กเข้าไปก็เออ...
เจอความเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลย
ก็ถือว่าเป็นไปในทางที่ดี (ในแง่โปรดัคชั่น)

 

แต่ในแง่ของคนนี่สิ
ลองอ่านลิงค์นี้ดู
http://9korn.storythai.com/200802/entry-244

 

อ่านจบแล้วก็พยักหัวเห็นด้วยหงึกๆ 2 ที
จริงที่สุดเลยว่ะน้องเอ๊ย...

 

ผมอาจจะเป็นคนที่ผ่านช่วงพีค
ของการเขียนบันทึกออนไลน์แล้วมั้ง

 

พอวันนึง อายุมาถึงจุดๆนึง
เลยไม่ค่อยนึกครึ้มๆ
ที่จะเห็นดีเห็นงามกกับกับพฤติกรรมการล่าแต้ม แอดเพื่อน
แต่งหน้าเว็บให้อลังการล้านแปด
ที่ทำกันซะให้เลอะเปื้อนเกลื่อนไปหมด

 

จริงๆ value มันอยู่ที่ตัวเราเขียนอะไรลงไปต่างหาก
หน้ากาก หรืออื่นๆมันแค่..ออฟชั่นน่ะ
ผมมามีอาชีพที่ 2 คือเขียนหนังสือ เขียนคอลัมน์
ส่วนหนึ่งก็เพราะการฝึกปรือจากการเขียนบันทึกออนไลน์เนี่ยล่ะ

 

ตอนนี้ผมเอง

ก็ไม่คาดหวังเลยแม้แต่นิดเดียว
ว่าการเขียนบันทึกออนไลน์ในวันหน้า
มันจะกลับมาเป็นเหมือนวันก่อน
คือการที่ทุกคนจะมีลายเซ็นต์ของตัวเอง
ในวันที่ทุกอย่างอยู่ในวัฒนธรรมแดกด่วน

 

ขอแค่รู้ว่า..คุณควรจะโฟกัสอะไรในพื้นที่เล็กของๆคุณ
และทำให้มันมีผลอันเป็นบวกในออฟไลน์ได้...นั่นก็จะยิ่งดี

 

อย่าบอกว่าทำกันไม่ได้..ก็ผมน่ะทำมาแล้ว