ปีนี้เป้นครั้งแรกในรอบหลายๆ ปี ที่ผมีโอกากาส "เปียก" 
ตลอด 3 วันของเทศกาลสงกรานต์

 

บรรยากาศของโชคชัย 4 ของปีนี้
ไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเก่าเท่าไหร่
สำหรับ 3-4 ปีที่ผ่านมา
ที่ทั้งซอยหลายเป็นเทศกาลปล่อยผี
ถนนที่ไม่เคยแห้ง
มีแต่กรสาดแป้งกันตลอดสาย
และพร้อมจะหายตัวไปเมื่อหมดเทศกาล

 

สงกรานต์นวันแรก
ยังคงผ่านไปเหมือนทุกปี
ที่ขอนั่งนิ่งๆ หายใจทิ้งซักครึ่งวันก่อนที่จะผันตัวไปเล่นน้ำ
สิ่งที่เคยไม่ชอบใจ มันยังไม่หายไป
มีเพียงแต่ในใจที่รู้สึกชินกับมันมากขึ้น
เหลือแต่รู้สึกอยากยิงคนพวกเมาแล้วกร่างทิ้งเหมือนทุกปี

 

สงกรานต์วันที่สอง
เป็นประเพณีที่ช่วงเทศกาลปีใหม่ไทย และปีใหม่โลก
ที่จะต้องมารวมตัวกันในหมู่ญาติ
ก็ไม่ได้พลาดกันเหมือนกับทุกปี
แต่การจออกมานัดหมายในตอนเย็นนั้น
ผมต้องเผ่นออกจากบ้านตั้งแต่เที่ยง
เพราะการประคองตัวกลางสงครามน้ำนั้น..ไม่ใช่เรื่องพิศมัยแต่อย่างใด

 

โปรแกรมหลังทานข้าวกันของปีนี้
มีมติที่จะเลี้ยวซ้ายเข้าผับที่อยู่ติดกันใกล้ๆ
โคโยตี้คืออะไร คงไม่ต้องบรรยายกันให้มากความ
แต่นี่มาดูโคโยตี้วันสงกรานต์ มันคงมีดีกว่าทุกวันแน่ๆ

 

สาวน้อยในชุดอสภรณ์เดินกันให้ต็มร้าน พร้อมปืนฉีดน้ำสพายหลัง
ที่ผมรู้สึกเย็นวาบที่ข้างหลังไม่รู้เพราะน้ำที่กระเซ็น
หรือรู้สึกเย็นเวลาน้องๆ เค้าเดินผ่านก็ไม่ทราบได้
ให้สิ่งที่ดูดีมันเป็นแค่ภาพมายาในแสงไฟสลัวไปก็แล้วกัน

 

บนโต๊ะ...ถือคติเมาอย่างพอเพียง
เพราะมีเพียงเบียร์เล็กคนละขวด สองขวดที่ดวดกันข้ามคืน
โดยมีน้ำส้มคั้นของผมแซมคั่นอยู่หนึ่งเดียว

 

ชายหนุ่มอารมณ์เปลี่ยวหล่อเลี้ยงความใคร่ในตัวตน
ด้วยสายน้ำจากปลายกระปอก
หรือชายหนุ่มที่อุมดมด้วยปัจจัยก็ใช้
มันเพียงเลี้ยงดื่มเหล่าสาวโคโยตี้
เธอก็ร้อมที่จะมานั่งคุยเล่นเป็นครั้งคราว

 

โต๊ะที่ผมนั่งเป้นโต๊ะที่แห้งแล้วไปเสียหน่อย
แต่เราก็ยินดีที่จะปล่อยให้เป็นแบบนี้
เพราะในนี้มีทุกอย่างที่พร้อมจะดึงเงิน
ออกไปจากกระเป๋าของเราอยู่ตลอดเวลา...ในทันทีที่เผลอ

 

นั่งแห้งกันอยู่ได้ไม่นาน
หนึ่งในโคโยตี้ที่หมายตากัน
ก็พลันมาเต้นเบียดอยู่ที่ข้างโต๊ะ
หนั่นเนื้อเต้นอยู่ที่สีข้าง
ไม่ทำให้ผมหันไปแต่อย่างใด
เพราะเป้าหมายจริงๆ คือเพื่อนร่วมโต๊ะที่ดูมีท่าทีภูมิฐาน
พร้อมกับเสนอขายสติ๊กเกอรืสำหรับโหวตในโชว์พิเศษสำหรับค่ำคืนนี้

 

โต๊ะเราเราปฎิเสธด้วยทีท่าไมตรีกับสุภาพสตรีไป ถึงสองครั้ง
แต่ความพยายามยังมีอยู่ในรูปแบบอื่นๆ
จนเพื่อนผู้อารี ตัดใจควักไป 100 บาท
แลกกับสติ๊กเกอร์สำหรับแปะโหวตในโชว์พิเศษ
โดยมีผมนั่งหัวเราะกลั้วน้ำส้มอยู่

 

ก็ใช่ว่าใจว่าตอนที่มาเต้นสีอยู่ข้างๆ จะไม่รู้สึกอะไร
แต่รู้ตัวเองได้ในทันทีว่า
ถ้าเมื่อผมหันไปคงคงได้มีธนบัตรพัดออกไปเพื่มอีก 1 ใบแน่ๆ
การข้ามผ่านกาอาการหวามใจบ่อยๆ
คงไม่ดีกับสุขภาพทงาการเงินแน่ๆ

 

แล้วโชว์พิเศษก็มาถึง
โชว์จากทีมงานหนังสือปลุกใจเสือป่าหัวนอก
ที่ยกขบวนนางแบบมาเดินโชว์ 5 คน
ผมไม่แน่ใจว่าเพื่อนที่สอยสติ๊กเกอร์จะมือไม้สั่นหรือไม่
เพราะเรารู้กันโดยนัยของกติกาว่ามันมีว่าอย่างไร

 

ในการเดินโชว์อย่างมั่นใจของแรกแรกผ่านไปอย่างตุ๊มต่อม
ก่อนที่รอบสองจะเดินประคองกันกันออกมาด้วยฮูล่าฮูล่า
ชุดที่สามเดินมาการประคองปทุมถันอันเปล่าเปลือยด้วยท๊อปเลส โนบรา
และสติ๊กเกอร์ที่ว่านั่น คุณสามารถแปะโหวตให้สาวๆ ที่ตรงไหนก็ได้บนตัวเธอ
ย้ำว่าที่ตรงไหนก็ได้
สนนราคาความใจกล้า ถ้าอยากแปะหลายที่ ได้มองชัดๆ แปะถนัดๆมือ
ก็และมาด้วยจัดธนบัตรสำหรับสต๊กเกอร์โหวตหลายใบๆ
เแต่ผมของนั่งอยู่อย่างไม่ใกล้ไม่ไกลแบบนี้ท่าจะดีกว่า

 

หลังโชว์ท๊อปเลส โนบราผ่านไป....ความง่วงก็เข้ามาแทนที่

 

สงกรานต์วันที่สาม
ส่งท้ายสงกรานต์ผมตั้งใจว่า
จะไม่พาตัวเองไปยังเส้นทางดืบเถื่อนเปื้อนแป้งอย่างวันแรก
ผมนั่งทำกิจธุระจิปาถะอยู่จนเกือบหมดวัน
แต่ทนสิ่งที่เรียกร้องภายในใจต่อไปไม่ไหว
ใน 365 วัน มันมีวันเล่นน้ำกันอยู่วัน
ออกไปเผชิญโลกเถอะ...

 

ผมตัดสินใจอยู่พักใหญ่
ก่อนจะคว้าปืนฉีดน้ำอุลตร้าแมนเดินออกจากบ้าน

 

เป็นเรื่องที่แปลกใจสิ้นที่แถวละแวกบ้านผม
ปรกติจะมีแต่เครื่องเสียงเปิดกันดังลั่น
แต่วันนี้จะมีวงดนตรีมาเล่นกันกลางสายน้ำที่ริมถนน
ผมอดทนยืนกับความหนาวสั่นอยู่พักใหญ่ ไม่ยอมเดินออกไปไหน

 

ผมแอบนึกอยู่ในใจ
ถ้าวันยุดยาวผมคิดแต่อยู่กับบ้านนและมองโลกผ่านอินเตอร์เน็ต
ก็คงเหมือนที่กิจกรรมบางอย่างบนโลกออกไลน์
พยายามที่จะหยิบมุมยื่นความเปียกปอน
อันเป็นแบบประสบการณ์จอมปลอมให้

 

อินเตอร์เน็ตให้ได้แต่ข้อมูล
ที่เหลือ...มันคือของจริง
ชีวิตที่ไม่เคยมีความเสี่ยง
มันก็การเลี้ยงตัวให้หายใจผ่านไปแค่ข้ามวัน...เท่านั้นจริงๆ

 

ปิดเครื่อง ถอดปลั๊กไฟ แล้วออกไปลุยกันดีกว่าครับ